The chaos of her mind, her strength
The chaos of her mind became her strength
We hebben als mens de fundamentele behoefte om de wereld om ons heen te begrijpen. Ze helpt ons om oriënteren in relaties, verwachtingen en systemen waarin een mensenleven zich voortdurend ontvouwt.
Bij kinderen zie je die behoefte nog in haar meest pure vorm. Bij hen is nieuwsgierigheid een intelligent leermechanisme: ze tasten af, verbinden, proberen, corrigeren, verwonderen zich en creëren. Dit alles gaat vaak sneller dan wij zelf beseffen. Zo bouwen zij een steeds verfijnder en gelaagder model van de werkelijkheid op.
Die oorspronkelijke nieuwsgierigheid raken we later zelden helemaal kwijt. Wat meestal gebeurt, is dat ze overschreven raakt: door de druk om te functioneren, te verklaren, te presteren, ons aan te passen, emotioneel beschikbaar te blijven of onszelf overeind te houden in contexten waarin we niet onze beste versie mogen of kunnen zijn.
Datgene dat ons verwart, uitput of raakt, kan eigenlijk als waardevolle data beschouwd worden. Niet alles dat voor ons intens voelt, is automatisch de ultieme waarheid. Alle menselijke ervaringen dragen stiekem meer lagen dan we op het moment zelf kunnen onderscheiden. Sommige gebeurtenissen geven hun betekenis niet meteen prijs wanneer ze daadwerkelijk plaatsvinden. Ze blijven als een subtiele onderstroom aanwezig, herordenen bijgevolg langzaam onze waarneming en tonen pas achteraf welke verschuiving ze in onze binnenwereld hebben veroorzaakt.
Nazinderen lijkt soms het algoritme te zijn van mijn innerlijke binnenwereld.
Misschien is dat ook waarom ik me zo aangetrokken voel tot alle vragen die betrekking hebben tot het menselijk gedrag. Hoe komt ons eigen denken tot stand? Hoe kunnen we onszelf begrijpen. Hoe kunnen we systematisch patronen leren lezen? Hoe kunnen we een onderscheid maken tussen intuïtie en projectie ? tussen aanpassen en toch ook kiezen voor oprecht zelfleiderschap? Hoe maken we een onderscheid tussen een incidentele gebeurtenis en het systeem waarin de gebeurtenis plaatsvond ?
Net daarom ontwerp ik graag Thinking Tools.
Om te weten wat er werkelijk speelt moeten we als mens over vakgebieden heen gaan. Denk maar aan psychologie, systeemdenken, gedragsanalyse, filosofie, relationele dynamieken, betekenisgeving of filosofie. De werkelijkheid draagt nu eenmaal meerdere lagen. En zelfs dan blijft elke conclusie voor mij slechts een poging. Wij zijn mensen en wij hebben zeker niet het warm water uitgevonden.
Op mijn rechterarm staat een pandabeer getatoeëerd. Althans, dat was oorspronkelijk de bedoeling. Hij heeft namelijk geen zwarte vlekken, omdat ik pas na het zetten ervan bedacht ik namelijk dat hij dan misschien te donker zou kunnen worden. Het resultaat is een witte beer die graag een panda had willen zijn. Haha
Ik noem het graag perfectly imperfect. Soms zijn er keuzes die pas onderweg haar eigen symboliek krijgen. Uit iets dat eerst toevallig lijkt, maar later een vorm van waarheid begint te dragen. Ik moet daarbij denken aan Scenes from a Marriage, de mooiste serie die laat zien hoe een stel de betekenis van wie ze samen zijn pas vorm krijgt in dat onafgewerkte zelf. Precies dat onafgewerkte aspect maakt een mens daarvoor niet minder waardevol.
Thinking tools to live by zijn voor mij manieren om bewuster deel te nemen aan je eigen leven. Ze helpen me om meer te zien, scherper te zien, doelbewuster te kiezen en een rijker leven te ervaren.
Ik ontwerp thinking tools voor een leven waar er plek is voor meer zelfleiderschap, waar onze nieuwsgierigheid niet genegeerd wordt, exploratie een vertrekpunt mag zijn, en waar betekenisgeving zinvol mag zijn.
Zo kunnen we allen keuzes maken die dicht bij ons wezen liggen.
Download zeker mijn 3 gratis Thinking tools, ik kan alvast niet wachten om kennis met je te maken.
Liefs,
Milla